Nowe badania LIC ujawniają szokujące różnice w produkcji mleka i wydajności pomiędzy „górnym kwartylem” i „dolnym kwartylem” krów nowozelandzkich.
Zespół naukowy LIC niedawno zbadał wszystkie stada objęte systemem MINDA (rejestracja mleka), aby znaleźć „najlepsze krowy”. Badano m.in., czy istnieje wyraźna korelacja między wartością hodowlaną (BW) a wydajnością produkcji.
Badania potwierdziły, że krowy o dużej masie ciała (BW) były bardziej wydajne w produkcji mleka niż krowy o małej masie ciała. Stwierdzono również, że długoterminowi użytkownicy genetyki LIC nadal osiągali szybsze tempo wzrostu genetycznego niż inni rolnicy.
LIC przebadał blisko milion krów z obecnych stad MINDA i stad mlecznych w wieku od 4 do 8 lat. Krowy pogrupowano według rasy i podzielono na kwartyle na podstawie masy ciała. Następnie obliczono średnią (na krowę) produkcję mleka, masę żywą oraz wartość hodowlaną (BV) dla każdego kwartyla.
Wyniki wykazały ogromne zróżnicowanie w produkcji mleka i wydajności między „górnym kwartylem” a „dolnym kwartylem” krów. Średnia różnica w suchej masie mleka na krowę w sezonie wynosiła 65 kg.
Krowy z górnego kwartyla o wysokiej BW miały również niższą BV wagi żywej i lepszą BV płodności w porównaniu z ich towarzyszami ze stada o niższej BW.
David Chin, dyrektor generalny LIC, powiedział, że dane pokazują postęp, jaki rolnicy poczynili od czasu, gdy skupili się na poprawie jakości krów w swoich gospodarstwach.
I wciąż było mnóstwo okazji do wzięcia, powiedział Chin.
„Te dane pokazują, że wysokowydajne, przyjazne dla klimatu krowy to nie tylko nadzieja na przyszłość. Obecnie istnieją w stadzie narodowym.
„Jeśli mamy osiągnąć cele naszego sektora, musimy skoncentrować się wyłącznie na hodowli tych wysoce wydajnych krów, które znajdują się na szczycie, a nie na tworzeniu zamienników, które znajdują się na dole. Dysponujemy narzędziami i danymi, które pokazują, że dalsza poprawa wydajności produkcji jest w zasięgu każdego hodowcy bydła mlecznego – a niektóre stada już to robią”.
Długoterminowi użytkownicy genetyki LIC szybciej hodują te lepsze krowy
W badaniu dokładnie przeanalizowano również szybkość przyrostu materiału genetycznego u długoterminowych użytkowników genetyki LIC.
LIC obliczył „tempo przyrostu genetycznego” poprzez porównanie różnicy w gBW między rokiem wymiany a rokiem kolejnym.
W latach 2017-2021 „długoterminowi użytkownicy” LIC (stada, w których ponad 80% potomstwa zostało spłodzone przez buhaja LIC w ciągu ostatnich 10 lat), osiągnęli prawie dwukrotnie wyższy wskaźnik przyrostu genetycznego rocznie w porównaniu ze stadami mającymi mniej niż 20 % potomstwa po buhaju LIC (19 gBW vs. 10 gBW).
Chin powiedział, że odkrycia potwierdziły rodzaj korzyści, które można osiągnąć, skupiając się na doskonaleniu stada i konsekwentnym wykorzystywaniu zaprzęgów buhajów o wysokiej masie ciała.
„To naprawdę budujące, że hodowcy, którzy stosowali głównie buhaje LIC, osiągają znacznie wyższe wskaźniki przyrostu genetycznego w swoich stadach. Im większe skoki BW między kolejnymi latami wymiany, tym szybciej zbliżasz się do dojenia krów bardziej wydajnych emisyjnie”.
Chin powiedział, że oprócz decyzji rolników w zakresie zarządzania stadem, genomika była kluczowym czynnikiem przyczyniającym się do zwiększonego tempa przyrostu genetycznego.
„To nie przypadek, że zwiększone wykorzystanie genomiki w naszym programie hodowlanym i zwiększone zainteresowanie rolników młodymi, wyselekcjonowanymi genomowo buhajami szły w parze z wyższymi wskaźnikami przyrostu genetycznego w stadach rolników.
„Korzystając z informacji z DNA byka, jesteśmy w stanie dokładniej identyfikować buhaje o wysokich wartościach genetycznych w młodym wieku i udostępniać rolnikom tę elitarną genetykę do hodowli tak wcześnie, jak to możliwe”.
Gdyby średni wskaźnik przyrostu genetycznego w branży wzrósł, aby dorównać stadom, które są długoterminowymi użytkownikami genetyki LIC, znacznie ograniczyłoby to wszelkie spadki krajowej produkcji mleka wraz ze zmniejszającą się populacją krów.
„Istnieje wiele czynników wpływających na produktywność gospodarstwa i efektywność środowiskową, ale nie można lekceważyć wkładu genetycznego”, powiedział Chin.
„Nasze dane pokazują, że w Nowej Zelandii istnieją już stada, które osiągają znaczne korzyści genetyczne, które przynoszą zauważalną wartość tym gospodarstwom w postaci zwiększonej wydajności produkcji i poprawy efektywności środowiskowej.
„Genetyka i technologia pomagająca rolnikom w szybszej hodowli lepszych krów jest już dostępna i jesteśmy dumni z roli, jaką odgrywamy, pomagając rolnikom osiągnąć właśnie to”.
Dane kwartylowe krów
LIC przebadał blisko milion krów z obecnych stad MINDA i stad mlecznych w wieku od 4 do 8 lat. Krowy pogrupowano według rasy i podzielono na kwartyle na podstawie masy ciała. Następnie obliczono średnią (na krowę) produkcję mleka, masę żywą oraz wartość hodowlaną (BV) dla każdego kwartyla.
Wyniki wykazały zdumiewające zróżnicowanie produkcji mleka i wydajności między „górnym kwartylem” a „dolnym kwartylem” krów.
Dane dotyczące wzmocnienia genetycznego
LIC obliczył „tempo przyrostu genetycznego” poprzez porównanie różnicy w gBW między rokiem wymiany a rokiem kolejnym.
Średni wskaźnik przyrostu genetycznego dla stad, w których ponad 80% potomstwa pochodzi od buhajów LIC w ciągu ostatnich 10 lat (2,900 stad) 2012-2016 – 10 gBW rocznie 2017-2021 – 19 gBW rocznie.
Średni wskaźnik przyrostu genetycznego dla stad, w których mniej niż 20% potomstwa pochodzi od buhajów LIC w ciągu ostatnich 10 lat (474 stada) 2012-2016 – 7 gBW rocznie 2017-2021 – 10 gBW rocznie.



